Innym ważnym warunkiem

„Innym ważnym warunkiem było obsadzenie górnego Dniestru, a przynajmniej najważniejszych jego przepraw. Zadanie to musiał na razie wziąć na siebie dowódca Okręgu Korpusu, który rozporządzał jeszcze pewnymi siłami piechoty i artylerii w ośrodkach szkolnych w Stryju, Stanisławowie i Złoczowie. Mógł się odnaleźć pułkownik Kotowicz, choćby z resztkami swych oddziałów. Liczyłem wreszcie, że Naczelne Dowództwo zdoła wysłać nad Dniestr część odwodów, będących jeszcze w jego dyspozycji.
Zdawałem sobie sprawę, że obie armie w marszu koncentrycznym na przedpola Lwowa spotkają niejednokrotnie drogę przeciętą przez szybkie dywizje przeciwnika i będą musiały walczyć na wszystkie fronty, przebijając się na wschód i powstrzymując nacisk Niemców od zachodu i ze skrzydeł.
Zupełnie niezrozumiałe dla mnie było milczenie Naczelnego Dowództwa. Pozrywane połączenia drutowe nie tłumaczyły dostatecznie zagadki; rozkazy mogły być przesłane samochodem lub drogą powietrzną. Dwie doby mijały od chwili obarczenia mnie ciężką spuścizną w warunkach i okolicznościach bodaj bez precedensu w historii wojen. Brak dyrektyw z góry przysparzał mi dodatkowego i nieznośnego ciężaru. Musiałem podejmować decyzje, nie znając ani intencji Naczelnego Wodza, ani położenia na północy. Na przykład, nie byłem w stanie osądzić, czy kierunek nadany przeze mnie armii generała Szyllinga da się powiązać z sytuacją centrum sił polskich.“(1)